School

Het woord school is heden ten dage een synoniem geworden voor iets wat moet, en er bij hoort.
Bij velen roept het herinneringen op van eenzaamheid, onveiligheid en boosheid.
Vele kinderen en jongeren voelen zich niet gezien, begrepen en gewoon gewaardeerd om wie ze in essentie zijn. En met welk persoonlijk doel ze hier op aarde zijn gekomen.

Scholen zijn vooral gericht op het aanleren van kennis en gewenst gedrag zodat het kind later goed past in de voorbedachte maatschappij. In de trant van: zo hoort het.

Maar vanuit een natuurlijk bewuste samenleving is school een plek waar de gemeenschap "samenschoolt". Mensen van alle leeftijden komen samen op een plek waar ruimte is voor eigen ontdekkingen, creatieve uitingen en het delen van informatie aan en met elkaar.
Een ieder, jong of ouder, inspireert, helpt en leert, waardoor een ieder kan groeien naar zijn/haar oorspronkelijke potentie.

Door wederzijds respect en door gevoelde goddelijke liefde voor elkaar ontstaat er een kleine harmonieuze samenleving waar een gezonde energie huist.
Een plek waar je mag vallen en opstaan. Een plek waar je mag leren over jezelf en de ander. Een plek waar dingen ontstaan die nieuw zijn en de samenleving kan optillen naar een verbeterde versie. En waarbij basiskennis en beproefde vaardigheden worden omarmd.

De goddelijke wetten zorgen er van nature voor dat niets zich eindeloos herhaalt. Alles is altijd elke dag anders en nieuw. Ook in de natuur kun je dit ontdekken. De basis is vaak wel stabiel, vanuit schepping gecreëerd, maar de bewegingen ermee, veranderen steeds.

En daarom werkt ons huidige onderwijsstelsel niet. Het is dweilen met de kraan open.
En kinderen voelen dat in hun kern.

Om leerkracht of docent te kunnen zijn, moet je tegenwoordig volop getraind zijn om kinderen en jongeren in het gareel te houden. Soms lijkt het wel of je je gaat voorbereiden om te gaan werken in een gevangenis.
Zo is "school" nooit bedoeld. Op een echte school leer je kinderen, spelenderwijs en door het goede voorbeeld te zijn, discipline, verantwoordelijkheid en respectvol te zijn, voor jezelf, elkaar en je omgeving.
De vrijheid, stabiliteit en veiligheid die daardoor ontstaan, geven ruimte om te ontdekken, waarbij een ieder, van jong tot ouder, vragen stellen, aan zichzelf en elkaar. Steeds weer.
En door de vragen ontstaat nieuwsgierigheid en groei.
In elke gemeenschap zou een school mogen zijn, op deze wijze.
We leven echter in een duale wereld.
En daarom is het nu zo, zoals het nu is.

Gelukkig zijn er wel leerkrachten, docenten, ouders, kinderen en scholen waar het besef dat het anders mag zijn, aanwezig is. En zij proberen allen steeds weer, eigen initiatieven op te zetten of veranderingen door te voeren.
Respect voor hen allen!

Auteur: DCB 2026
Foto: DCB
#school #dualiteit #gemeenschap