"Dat is iets om trots op te zijn!"
Dat werd me diverse keren in mijn leven gezegd. En elke keer had ik moeite met het woord "trots". Het zit eigenlijk, niet in die zin, in mijn "woordenboek". Ik kan niets met dat woord.
Mensen zijn vaak trots: op hun baan, huis, auto, bedrijf, hun kind of op "de eerste" zijn, of "de beste".
Ik voel dat anders. Ik geniet ervan wanneer iets goed loopt, als iemand gelukkig is, als iets fijn voelt en mooi is, of als het verheffend is voor het grotere geheel. Ik voel dan dankbaarheid, blijdschap en liefde. Geen trots.
En de beste zijn, ofwel competitie, daar voel ik ook geen verbinding mee. Ieder mens is uniek en waardevol in die zin. Ik zou mensen niet met elkaar willen vergelijken. Ieder loopt immers een eigen pad.
Trots wordt ook gebruikt als iemand te trots is om iets toe te geven. En dat is een lastige voor vele mensen. Het verslechtert relaties onderling.
Ondankbaarheid, onechtheid en leugens gaan wringen en worden zichtbaar op je gezicht. En in je gedrag. En dat uit zich daarna meer en meer in je karakter.
Waar het om gaat is: waarheid en liefde. Altijd komt het in beide voorbeelden daar op neer mijns inziens.
Liefde voor wat is. En respect voor elkaar, wat ook liefde is.
En waarheid: wat je echt voelt, wat je werkelijk denkt en weet. Wat werkelijk waar is. En dat laatste voel je in je hart.
Auteur: DCB 2026
Foto: DCB
#karakter #trots #dankbaarheid
Reactie plaatsen
Reacties